बाष्फळ

कोणीतरी आत्ता धाव घेऊन येईल अस का वाटत राहत कळत नाही. सश्याच काळीज म्हणजे काय कळतय. बसलोय आत्ता ऑफिस मध्ये. बाकीची माणस पण आहेत, एक माणूस असाच खिश्यात हात घालून इकडे तिकडे भटकतोय. एवढा एक सोडला तर बाकी शांतता आणि वातावरण अस की वाटावं जगात कुठे काम होत असेल आणि माणस स्वतःला झोकून देत असतील … Continue reading बाष्फळ

वास्तू

जंगल . त्या जंगलातील एक पडकी वास्तू. कोणीही तिकडे कित्येक वर्षात फिरकलेले नाही हे स्पष्ट समजतंय. एके काळी त्या वास्तुमध्ये माणसाच्या वास्तव्याने प्राण फुंकले असतील. पण आता? आता जंगलाच्या त्या वेड्यावाकड्या अस्तित्वात ती वास्तू मिसळून गेल्याच , एकरूप झाल्याच स्पष्ट समजतंय. या जंगलातील काळी कभिन्न रात्र म्हणजे तर साक्षात निर्जीवातेचा भास. इथे फक्त वटवागुलांचा वावर … Continue reading वास्तू

dead words

i know I will always find myself less abled when it comes to just pour in ‘life’ on paper. it is so beautiful that the word beautiful itself is limiting it ‘life’. the word itself is not alive to just mend itself in different feelings, different colours, different angles, different depths, different horizons. It can … Continue reading dead words

i

Am I thought? Am I identity? Am I body? Am I intent? Am I desires? Am I feel? Am I freedom? Am I helplessness? Am I senses? Am I brain? intellect? sorrow? pain? Am I an expression? Am I aspirations? ambitions? Am I depth? Am I an unidentified self? Am I relations? Am I hopes? … Continue reading i